Grunge lat 90.: jak flanela z Seattle podbila wybiegi

Brzydki sweter, podarte dzinsy i potargane wlosy. Tak rodzil sie jeden z najwazniejszych trendow w historii mody.

Grunge nie narodzil sie na wybiegu, tylko na ulicach Seattle w polowie lat 80. To byl styl z koniecznosci. Mlodzi ludzie kupowali ubrania w second-handach, bo nie mieli pieniedzy na nowe, a nie dlatego, ze chcieli wygladac modnie.

Calosc opierala sie na wytrzymalych, taniech rzeczach noszonych luzno i androgynicznie. Chodzilo o to, zeby zatrzec sylwetke, a nie ja podkreslac. Flanelowe koszule, podarte dzinsy, ciezkie buty i workowate swetry to byl podstawowy zestaw.

Najwazniejsza twarza tego stylu zostal Kurt Cobain, wokalista Nirvany. On nigdy nie chcial byc ikona mody. Po prostu nosil to, co mial pod reka, z nieuczesanymi wlosami. Po premierze plyty Nevermind w 1991 roku jego luz stal sie wzorem dla calego pokolenia.

Moda wysoka dlugo nie wiedziala, co z tym zrobic. Przelom przyszedl w 1993 roku, gdy Marc Jacobs, wtedy dyrektor kreatywny damskiej linii Perry Ellis, pokazal kolekcje wiosenna inspirowana grungem.

Na wybiegu pojawily sie flanelowe koszule, sukienki w stylu babcinych wzorow, buty Dr. Martens i robione na drutach czapki. Mialo byc artystycznie i ulicznie zarazem.

Branza go zlinczowala. Krytycy nazwali kolekcje katastrofa, a Jacobs wkrotce stracil prace. Pikanteria dodaje fakt, ze sam Cobain i jego zona Courtney Love podobno spalili ubrania, ktore dostali od projektanta.

Mimo tej wpadki grunge na dobre wszedl do glownego nurtu mody. Najwieksza popularnosc osiagnal na przelomie 1993 i 1994 roku, gdy nosily go zarowno kobiety, jak i mezczyzni.

Dzis grunge regularnie wraca w nowych odslonach. Flanela w krate, ciezkie buty i estetyka anty-glamour co kilka lat odzywaja w kolekcjach projektantow i w stylizacjach mlodszych pokolen. To dowod, ze trend z buntu potrafi byc trwalszy niz niejedna luksusowa moda.