Kolekcja, za którą wylano Marca Jacobsa: grunge, który wyprzedził modę

W 1992 roku Marc Jacobs pokazał dla Perry Ellis kolekcję inspirowaną grunge'em. Krytycy ją zmiażdżyli, projektanta zwolniono, a kilka lat później cała branża kopiowała ten styl.

Wiosna-lato 1993 to data jednej z najsłynniejszych porażek w historii mody, która z czasem zamieniła się w legendę. Marc Jacobs, młody projektant pracujący wtedy dla amerykańskiej marki Perry Ellis, pokazał kolekcję inspirowaną muzyką grunge i stylem ulicy z Seattle.

Zamiast eleganckich, dopracowanych ubrań, jakich oczekiwano od Perry Ellis, na wybieg wyszły modelki w luźnych koszulach w kratę, sukienkach typu slip, czapkach naciągniętych na potargane włosy i butach przypominających ciężkie glany. Wyglądało to jak stylizacja z second-handu, tyle że z metką luksusowej marki.

Reakcja branży była bezlitosna. Wpływowa krytyczka Cathy Horyn napisała, że grunge to coś przeciwnego modzie i że rzadko niechlujstwo wyglądało na tak świadome i kosztowało tak dużo. Kupcy i redaktorki kręcili nosami. Marka uznała, że to za daleko.

Zaledwie kilka tygodni po pokazie Marc Jacobs został zwolniony, a cała linia zamknięta. Dla młodego projektanta był to publiczny cios, który mógł zakończyć karierę, zanim na dobre się zaczęła.

Problem w tym, że Jacobs miał rację, tylko o kilka lat za wcześnie. Już w połowie lat 90. estetyka grunge'u była wszędzie. Projektanci sięgali po luźne kroje, warstwowe stylizacje i celowo niedbały wygląd. To, za co Jacobsa ukarano, stało się głównym nurtem.

Sam projektant wielokrotnie mówił później, że to wciąż jego ulubiona kolekcja. Bo był to moment, w którym poszedł za instynktem wbrew poleceniom i okazało się, że miał słuszność. Ta historia stała się jego osobistą legendą.

Jacobs nie tylko się podniósł, ale zbudował jedną z najważniejszych marek amerykańskiej mody pod własnym nazwiskiem, a przez wiele lat kierował też domem mody Louis Vuitton, gdzie odpowiadał za jego wybiegowy blask.

Historia kolekcji grunge'owej dla Perry Ellis to dziś podręcznikowy przykład tego, że awangarda i nieodgadniona moda potrafią najpierw oburzać, a potem definiować całą dekadę. Jacobs po latach odtworzył tamtą kolekcję, przypieczętowując jej kultowy status.